Μητέρα!!!!!

Το πρόσωπο που η θύμησή του γεμίζει το είναι μας, με συγκίνηση και γλυκιά ανατριχίλα. Είναι αυτή που μας ανάστησε μέσα στα σπλάχνα της, αυτή που μας έδωσε ζωή κόβοντάς την από τη δική της,
αυτή που έφτιαξε το σώμα μας με την σάρκα της και γέμισε τις φλέβες μας με το αίμα της. Και αφού μας έφερε στον κόσμο, μας έθρεψε με το γάλα της και μας ζέστανε στη θερμή αγκαλιά της. Με άδολη στοργή και ανυπόκριτη αγάπη, με αμέτρητους κόπους και θυσίες, η μητέρα φροντίζει για τα παιδιά της. Τους παραστέκει σαν φύλακας άγγελος παντού και πάντα, Σ' όλη της τη ζωή πασχίζει για το καλό και την προκοπή τους Μοιράζεται μαζί τους λύπες και χαρές, τα λατρεύει κι η καρδιά της μαντεύει και τους πιο κρυφούς πόθους και λαχτάρες τους. Η μάνα είναι εκείνη που γίνεται ο πρώτος και καλύτερος δάσκαλος, αληθινός παιδαγωγός στα παιδιά της. Χωρίς να της το μάθει κανείς, την τέχνη που μαλακώνει την καρδιά και πείθει το νου. Με την καλοσύνη και την αγάπη της, τα καθοδηγεί στη ζωή, τα παρηγορεί στις αποτυχίες τους και είναι πάντα έτοιμη να τους δώσει τη συμβουλή της. Αυτή με τη ζωή της βάζει τα γερά θεμέλια, που πάνω τους ύστερα κτίζεται το οικοδόμημα της ηθικής τους προσωπικότητας. Στη μητέρα μας όλοι χρωστάμε, όχι μόνο το φυσικό, μα και το ηθικό και πνευματικό μας « Είναι ». Γιατί είναι ανεξάλειπτα τα ίχνη της επίδρασης κάθε μάνας στην ψυχή των παιδιών της. Όλες οι μεγάλες προσωπικότητες της ανθρωπότητας αναγνώρισαν και διαλάλησαν, ότι τη μεγαλοσύνη τους τη χρωστάνε πρώτα απ' όλα στη μητέρα τους. Όμως και κάθε απλός άνθρωπος αναγνωρίζει την επίδραση της μητέρα του και νοιώθει ανακούφιση στο κάθε του πόνο, προφέροντας τις λέξεις « μάνα μου » Έχει τη φυσιολογική αίσθηση και πιστεύει ότι η μάνα τον συντροφεύει παντού, έτοιμη να μοιραστεί μαζί του τους πόνους και τους καημούς του, αλλά και να παλέψει στο πλάι του σε κάθε δύσκολη στιγμή της ζωής του. Κι' αυτό γίνεται κι' όταν η μητέρα βρίσκεται μακριά του, κι' όταν ακόμα είναι πεθαμένη. Κι' είναι αλήθεια, η μάνα μας συντροφεύει σ' όλη μας τη ζωή. Γι' αυτό πολλοί είναι οι ποιητές και οι λογοτέχνες, που έγραψαν υπέροχα ποιήματα, διηγήματα κι' αλλά λογοτεχνήματα, ψάλλοντας το μεγάλο ρόλο και την υψηλή αποστολή της μητέρας στη ζωή. Ανυπέρβλητη απ' αυτή την άποψη είναι και η λαϊκή μας μούσα. Με υπέροχους και συγκινητικούς στίχους τραγούδησε ο λαός μας στα δημοτικά του τραγούδια τη μεγάλη λατρεία, το σεβασμό και την αφοσίωσή του στη μάνα. Οι μουσουργοί στα « νανουρίσματα » και σε πολλές άλλες συνθέσεις τους με γλυκύτατες μελωδίες μας έδωσαν το πλούσιο ξεχείλισμα της αγάπης και της στοργής της μητέρας. Μα και άλλοι άξιοι της τέχνης τους δημιουργοί, οι μεγάλοι γλύπτες και ζωγράφοι, απεικόνισαν την ιερή μορφή της μάνας σε πολλά και υπέροχα καλλιτεχνήματα. Κι ανάμεσα τους άπειρα είναι εκείνα, που θεοποιούν τη μάνα στο πρόσωπο της Παναγίας. Αυτή η θεοποίηση της μητρότητας την αισθάνθηκε από πολύ παλιά ο άνθρωπος. Από την αρχαιότητα ήδη είχαν θεοποιηθεί ορισμένες φυσικές δυνάμεις που σχετίζονταν με την γονιμότητα, όπως η Γή ( Γή-Μητέρα ), η Δήμητρα και η Κυβέλη, που ήταν Θεές-μητέρες των προγόνων μας. Δεν είναι λοιπόν περίεργο, αλλά δίκαιο και σωστό και αξίζει ν' αφιερώνεται κάθε χρόνο μια μέρα στην ΜΗΤΕΡΑ. Μια μέρα δική της σαν φόρος τιμής για όλες εκείνες τις πολύτιμες και ανεκτίμητες υπηρεσίες και φροντίδες της Κι' είναι πραγματικά συγκινητικό να βλέπει κανείς κάθε χρόνο τη δεύτερη Κυριακή του Μάη να πλημμυρίζουν οι δρόμοι από μικρά παιδιά μα και μεγάλους με λουλούδια στα χέρια, μικρή προσφορά και δείγμα αγάπης στη ΜΗΤΕΡΑ


Γεωργίου Αλεξάνδρα